Şimdi sen eski fotoğraflar kadar uzaksın
Bi' bilsen nasıl kafam güzel, kesin kusardın
Nadir gülümser, aniden susardın; bence bu tuzaktı
Başımız sisli, manzaramız pus artık
Bi' öyle uzak durdun falan, yani; nedir, pis miyiz biz?
Sanki hiç değmedim kirpiğine, n'için resmîyiz?
Benim sandalyem kırık, o yüzden sallanıyorum birazcık
Hâl, hatır sorma faslını geçmi'cek miyiz?
Küçük detaylarla sevindim ve daha küçükleriyle
Üzüldüm ben, keşke sana da anlatabilsem
Bazı hislerimden söz etmeye dilim yetmez benim
Keşke gözlerimin lisanından anlayabilsen
"Bitiş çizgisi ölümdür bi' kez, kavga" dediysem
Ve kesin kabahatliyimdir eğer af dilediysem
Yalnızlığı sevdirirse git bu şehirden